Δευτέρα 11 Απριλίου 2011

Μια άδικη τιμωρία ( ή μια δίκαιη τιμωρία ενός άδικου δικονομικού συστήματος)

Γράφει ο Δημήτρης Κακογιάννης
kafeneio-gr.blogspot.com

Μια είδηση την προηγούμενη εβδομάδα, δημιούργησε απορίες και ερωτηματικά που θα ήταν χρήσιμο σε κάθε αρμόδιο από τον υπουργό κύριο Καστανίδη ως καθ ύλη αρμόδιο, αλλά και σε κάθε Δικαστή να ξεκαθαρίσει την θέση της δικαιοσύνης και να κατατοπισθούμε και μείς οι μειωμένης αντίληψης πολίτες περί του «πρακτέου».
Η είδηση ήταν ότι:
«Σε δέκα χρόνια φυλακή γιατί τραυμάτισε θανάσιμα ένα ληστή και ένα χρόνο φυλάκιση για οπλοχρησία καταδικάστηκε από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Πύργου ένας 77χρονος από το Διακοφτό Αχαΐας.
Μετά τη δίκη που κράτησε περίπου 13 ώρες, ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στη φυλακή, αφού προηγουμένως άσκησε έφεση.
Στις 24 Νοεμβρίου 2011 ένας 30χρονος μαζί με το συνεργό του μπήκαν στο σπίτι του ηλικιωμένου και έκλεψαν 1.050 ευρώ.  Ο 77χρονος προσπάθησε να αντιδράσει και τραυμάτισε με....... μαχαίρι στο μηρό τον έναν από τους δύο κλέφτες. Το τραύμα υπήρξε αρκετά σοβαρό με αποτέλεσμα ο ένας από τους ληστές να υποκύψει μετά από 9 μέρες.
Το δικαστήριο δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό στον 77χρονο παρά μόνο τον ισχυρισμό περί άμυνας
».
Η απορία που γεννήθηκε σε μένα αλλά πιστεύω και σε κάθε πολίτη είναι:
Τι έπρεπε δηλαδή να κάνει ο 77χρονος;
Να καλωσορίσει τους ληστές, να τους τρατάρει κανένα φοντανάκι, να τους ρωτήσει ευγενέστατα τι επιθυμούν να κλέψουν, να τους δώσει τα κλειδιά του σπιτιού του και να σηκωθεί να φύγει ή να τους αφήσει να τον σφάξουν ;
Αντί να τον συγχαρούν τον άνθρωπο που σ αυτή την ηλικία βρήκε το κουράγιο να αντιμετωπίσει τους κακοποιούς αυτοί τον τιμωρήσανε;;
Μήπως πρέπει δηλαδή να συνειδητοποιήσουμε ότι το κράτος μας και οι νόμοι του λειτουργούν μόνο υπέρ των εγκληματιών και των κάθε λογής ιθαγενών και μη παραβατικών και οι νόμιμοι πολίτες θα πρέπει να ζουν με το άγχος πότε θα σημάνει γι αυτούς η καμπάνα;;
Τι σημαίνει δηλαδή ότι «.Το δικαστήριο δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό στον 77χρονο παρά μόνο τον ισχυρισμό περί άμυνας;;»
Και αφού του αναγνώρισε τον ισχυρισμό της άμυνας, αφού μόνο αυτό έκανε ο 77χρονος και αφού η ενέργειά του και το αποτέλεσμά της ήταν της δικαιολογημένης πράξης του γιατί του έριξαν δέκα χρόνια φυλακή;;
Τέτοια αλλοπρόσαλλη δικαστική απόφαση προκαλεί το κοινωνικό σύνολο κύριε Καστανίδη και κύριοι δικαστές.
Γνωρίζεται ότι αν αυτό συνέβαινε σε άλλη χώρα ο εν λόγω πολίτης ούτε στο αστυνομικό τμήμα δεν θα είχε κληθεί;;
Να θυμηθούμε επί του προκειμένου και τρία σχετικά άρθρα του Συντάγματος που μάλλον τα αγνοείτε:

Άρθρο 9
Η κατοικία του καθενός είναι άσυλο. Η ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη. Καμία έρευνα δεν γίνεται σε κατοικία, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος και πάντοτε με την παρουσία εκπροσώπων της δικαστικής εξουσίας.
Άρθρο 17
Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του Κράτους, τα δικαιώματα όμως που απορρέουν από αυτή δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος.
Άρθρο 21
Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους.

Αφού λοιπόν το κράτος δεν είναι σε θέση λόγω αδυναμίας ή μάλλον ανικανότητας να προστατεύσει την ιδιοκτησία και την οικογένεια ο πολίτης έχει κάθε δικαίωμα να το πράξει μόνος του πόσο μάλλον όταν απειλείται μέσα στο ίδιο του το σπίτι.
Στο κάτω - κάτω αν υπάρχει άλλη επίσημη άποψη από την πολιτεία ας βγούνε και να μας την πούνε και να μας δώσουνε οδηγίες για να συμπεριφερόμαστε ανάλογα.
Άλλωστε τα κρούσματα της βίας στη χώρα μας δόξα τω Θεώ είναι καθημερινά και ανεξάντλητα οι ληστείες έχουν πια φτάσει σε απίθανο αριθμό, από τσάντες περαστικών, περίπτερα, σπίτια, Τράπεζες, αφού και στους σταθμούς του Μετρό καθημερινά οι ανακοινώσεις για «προσοχή στα προσωπικά σας είδη» είναι επαναλαμβανόμενες.
Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι η σοσιαληστρική χώρα μας κατάντησε «μπάτε σκύλοι αλέστε» καθώς επίσης όνειρο και προορισμός του κάθε λαθρόβιου.

Ετσι κτίζεται ο Δωσιλογικός Πατριωτισμός!!!


Ανώνυμος είπε...

Ολέθριο σφάλμα του Πρωθυπουργού στη Θράκη, ο οποίος από την πλέον ευαίσθητη περιοχή της χώρας, εξήγγειλε κατά την επίσκεψή του στο ακριτικό Δημάριο της Ξάνθης, ότι οι προφορικές εξετάσεις των οδηγών θα γίνονται πλέον και στην Τουρκική γλώσσα, ενώ και στα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) θα προσληφθούν υπάλληλοι που θα γνωρίζουν Τουρκικά!!!
Κρατικές δηλαδή υπηρεσίες, μέσα στο ελληνικό έδαφος, θα συναλλάσσονται με τους Έλληνες πολίτες στην τουρκική γλώσσα και όχι στην επίσημη μέχρι τώρα ελληνική, αλλάζοντας δεδομένα και ισορροπίες, προσφέροντας γόνιμο έδαφος στην προπαγάνδα του Προξενείου και της Άγκυρας! .»

Για πρώτη φορά επίσης, εξαγγέλλεται ότι κρατικές εξετάσεις, όπως είναι οι εξετάσεις οδήγησης, δεν θα γίνονται στα Ελληνικά, αλλά και στα Τουρκικά, που σημαίνει ότι παραβιάζεται η μοναδικότητα της Ελληνικής γλώσσας, όταν αυτή έχει να κάνει με Έλληνες πολίτες και αναγνωρίζεται έτσι και η Τουρκική σαν κρατική γλώσσα συναλλαγών, δηλαδή σαν ντε φάκτο επίσημη κρατική γλώσσα, παράλληλα με την Ελληνική!
Το χειρότερο είναι, πως ο Πρωθυπουργός πήγε σε Πομακοχώρι, όχι σε "τουρκοχώρι" και αντί να μιλήσει στους Πομάκους, τους ακραιφνείς ορεσίβιους Έλληνες της Ροδόπης για την Πομακική διάλεκτο, εκείνος τους μίλησε για την ξένη προς εκείνους Τουρκική γλώσσα!!!
Την ώρα που οι Πομάκοι καταπιέζονται και τρομοκρατούνται από τους ανθρώπους της Άγκυρας, ο Έλληνας Πρωθυπουργός πήγε πάνω στα Πομακοχώρια, κρατώντας όχι την "ελληνική σημαία", αλλά την "τουρκική"! Μιλώντας όχι για "Ελλάδα", αλλά για "Τουρκία"!
Σαν να λέει σε Έλληνες πολίτες, απογόνους των θρυλικών Αγριάνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, "μάθετε Τουρκικά και εμείς εδώ είμαστε, θα διορίζουμε τουρκόγλωσσους να σας καταλαβαίνουν και να σας εξυπηρετούν".
Σαν να τους αναγνωρίζει έτσι πως είναι "Τούρκοι"!!!
Αντί να τους ενθαρρύνει να μάθουν Ελληνικά, αντί να ζεστάνει τις καρδιές τους πως είναι Έλληνες, αντί να ζητήσει συγνώμη για τον παραμελισμό των Πομάκων, αντί να ανακοινώσει πως στα σχολεία θα μπει η Πομακική διάλεκτος και θα βγει η αυθαίρετη και ξενική Τουρκική γλώσσα, εκείνος ενθάρρυνε, έσπρωξε όλη την Θράκη να μάθει Τουρκικά, μια και αυτά πλέον θα αναγνωρίζονται σε ΚΕΠ και εξετάσεις οδήγησης για αρχή.

Όπως λέει και το ρητό "οι μεγάλες ανοησίες, ξεκινούν από πολλές μικρές".

Και φαίνεται πως έχουν ήδη ξεκινήσει.

- Δεν θα μου στερήσουν να ονειρεύομαι -


Δεν ξέρω ποιο θα είναι το τέλος του δρόμου, αλλά ακούς, βλέπεις,
σου διηγούνται ιστορίες και πράγματα που συνέβησαν,
που συμβαίνουν αυτήν την στιγμή μερικές χιλιάδες μέτρα γης παραπέρα.

Στο ίδιο δωμάτιο, στο ένα τραπέζι,
η φτώχεια, ο υποσιτισμός, ο θάνατος, η ανεργία και λαοί χωρίς μέλλον, χωρίς παρόν χωρίς φως, χωρίς χρώματα, χωρίς σκοτάδι, χωρίς αντιθέσεις.
Στο άλλο τραπέζι, πολυέλαιοι να αστράφτουν, χρώματα στο χρώμα του δολαρίου, στο χρώμα του ευρώ, στο χρώμα του πετρελαίου, στο χρώμα του αίματος.

Πάνω σε σωρούς από διαμάντια, πάνω σε σωρούς από διαμελισμένα σώματα, πάνω σε σωρούς από χρυσό, πάνω σε σωρούς από πυραύλους, πάνω σε σωρούς από πετρέλαιο, ενέργεια, εργαλεία και αμύθητους όγκους χρήματος, που γεμίζουν τα μαξιλάρια που πάνω τους ξαπλώνουν οι άλλοι άνθρωποι.

Οι άλλοι, ίδιοι με εμάς άνθρωποι.
Εμείς οι ίδιοι μέσα στον άλλο άνθρωπο, 
εκείνον που πολεμάμε αλλά και που θέλουμε να του μοιάσουμε
Οι ίδιοι με μας άνθρωποι, οι Άλλοι!  

Σ’ αυτή την "θεϊκή" αρμονία του τρόμου και του φόβου των πεινασμένων αντικρίζω,
τον ίδιο τρόμο, τον ίδιο φόβο των υπερτραφών που ο πλούτος και η εξουσία τους
δεν μπορούν να κρύψουν την ζωγραφισμένη στα μάτια τους φρίκη,
στη μια και μόνη σκέψη,
την καρφωμένη στο μυαλό τους χρόνια τώρα να τους σπρώχνει να υψώνουν όλο και μεγαλύτερα τείχη γύρω τους.

Με χιλιάδες στρατιώτες, μπάτσους, δημοσιογράφους, καθηγητές πανεπιστημίων, ιερείς και ανθρώπου των θεών τους, συνδικαλιστές και δημάρχους, χρηματιστές και τραπεζίτες. Προέδρους, Πρωθυπουργούς, Πολιτικούς, Δικαστές και Στρατηγούς να τους προστατεύουν και εκείνοι να φοβούνται την ώρα της Κρίσης.

 
Θα μπορέσουν άραγε κάποια στιγμή οι πεινασμένοι να συμμαχήσουν με την πείνα τους; Θα μπορέσουν κάποια στιγμή να συμμαχήσουν με τον θάνατο; Θα μπορέσουν να κάνουν την φτώχεια όπλα, την πείνα τους πυραύλους, το σκοτάδι κρεβάτι τους, το φως πολεμική μηχανή, τον θάνατο αίμα που ρέει στις φλέβες τους;

Πρέπει να μεγαλώσουν τα παραμύθια, να πληρωθούν καλλίτερα οι χαφιέδες και τα ψυχοπαίδια της προπαγάνδας, να φτιάξουνε τείχη μέσα στα τείχη τους,
πρέπει να βρεθούν καινούργιοι ένοχοι, περισσότεροι ένοχοι,
γι’ αυτό χρειάζονται περισσότερους μπάτσους, περισσότερα χημικά, περισσότερα όπλα, περισσότερο τρόμο, περισσότερα παραδείγματα, περισσότερη τηλεόραση, περισσότερη προπαγάνδα, περισσότερη αλήθεια, μια νέα πραγματική ΑΛΉΘΕΙΑ. 
και .....
λιγότερα σχολεία, λιγότερα νοσοκομεία, λιγότερους εργαζόμενους, λιγότερη τροφή, λιγότερα δικαιώματα.
Τα πάντα σε υπερθετικό βαθμό.

Ως πότε θα μαθαίνουμε το μέλλον μας, θα βλέπουμε το μέλλον που μας έφτιαξαν και εμείς θα περιμένουμε καρτερικά να έρθει.
Ως πότε θα είμαστε πιστοί στο ραντεβού με τον φόβο και τον τρόμο που μας όρισαν.
Ως πότε θα σκύβουμε το κεφάλι και θα κρυβόμαστε για να μην μας δουν, να αφήνουμε σε κάποιον άλλον να αποφασίζει για εμάς, χωρίς τύψεις, χωρίς ενοχές μα με την επιθυμία να γίνουμε σαν και αυτούς για να σωθούμε, όταν κανείς δεν σώθηκε γιατί κανείς δεν επιλέγει να σωθεί.

Η ώρα της κρίσης είναι η στιγμή που θα αποφασίσουμε να μην πάμε στο ραντεβού.
Είναι η στιγμή που θα αδειάσουμε από αίμα, και στις φλέβες μας θα κυλάει ο θάνατος.
Είναι η στιγμή, που το σκοτάδι θα γίνει προσκεφάλι μας και το φως το φονικό όπλο στα χέρια μας.
Είναι η στιγμή που θα πάρουμε το πινέλο και την παλέτα και θα ξαναβάψουμε την γη με τα χρώματα μας.
Είναι η στιγμή που θα γίνουμε όλοι Ένας, χωρίς Αρχηγούς και Δεσποτάδες.
Είναι η στιγμή που θα αποφασίσουμε όχι να κυβερνήσουμε αλλά να θυσιαστούμε για την ζωή και το άνθρωπο.
Είναι η στιγμή που την θέση της Κυβέρνησης θα πάρει το Θυσιαστήριο.
Είναι η στιγμή που η Δημοκρατία θα χάσει τις αλυσίδες της και η Γη τα αφεντικά της.

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα του εύζωνα...

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ κατοχική Κυβέρνηση ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

 

Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από την ελιά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρίζουν στό ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, την γαλανόλευκη σημαία πού θ' αντικατασταθεί από τον αγκυλωτό σταυρό.
Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος και όμορφος όπως πάντα.
Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνα που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.
Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος... απλά αρνήθηκε!
Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση.
«ΟΧΙ»! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο.
Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ' αυτά οι Έλληνες..
Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού. Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του. Κι ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ' ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του.
Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από το κενό: 60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στον βράχο, σκεπασμένος με το σάβανο πού διάλεξε.
Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών για να στείλουν μήνυμα στόν Χίτλερ:
«Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου, στις 8 και 10, εισήλθαμε στην Αθήνα , επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, και στις 8 και 45, υψώσαμε την σημαία τού Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στο Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ».
Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει.Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ' αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό.
Στις 9 Ιουνίου η είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο:
«A Greek carries his flag to the death»
(Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο).

Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλικάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη.
Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνο του στις 27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του. Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους.
Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα του εύζωνα.
Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας.
Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει.
Κλείστε κι αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας κοντά στους άλλους. Απαιτείστε να γραφτεί τ' όνομά του στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας.
Ψιθυρίστε το, έστω και βουβά, μέσα σας, κάθε φορά που αντικρίζετε τη σημαία μας.
Πείτε στα παιδιά σας ότι αυτή η σημαία, έχει βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος, για να μπορεί αγέρωχη να κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας.

δημοσιευτηκε απο το blogspot :  Greek Surnames 

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Γιατί δεν πρέπει να αγοράζουμε Εφημερίδες που «δωρίζουν» cd και να παρακολουθούμε τα Δελτία Ειδήσεων των τηλεοπτικών καναλιών.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κατανοήσουμε την έννοια της προσφοράς  και της ζήτησης.
Ένας απλουστευτικός τρόπος είναι αυτός που τον βλέπουμε να συμβαίνει με την προώθηση της πληροφορίας και του ψεύτικου πολιτικού λόγου, από τα έντυπα δημοσιογραφίας, εφημερίδες και περιοδικά.
Η πληροφορία δεν αποτελεί κοινωνικό αγαθό αλλά κατά κυριολεξία ιδιωτικό, ιδιοκτησιακό εμπόρευμα, αμφίβολη χρησιμότητας αλλά αναγκαίας χρηστικότητας.
Κάθε προϊόν που πριν μετατραπεί σε εμπόρευμα αποτελούσε κοινωνική σχέση των ανθρώπων μεταξύ τους και αγαθό (εργαλείο σε κάποιες περιπτώσεις)  εξυπηρέτησης αναγκών, με την μετατροπή του σε εμπόρευμα αποκτά δύναμη εξουσίας επί των αναγκών και δύναμη υποταγής των κοινωνικών σχέσεων.
Το εμπόρευμα λοιπόν αντικαθιστά, λόγω της δύναμης εξουσίας που ασκεί, τις φυσικές ανάγκες με αντίστοιχες τεχνητές και μέσα από αυτές ρυθμίζει και ελέγχει τις κοινωνικές σχέσεις μονοδιάστατα ως οικονομικές.
Το επιχείρημα είναι, ότι για να διευκολυνθεί η εξυπηρέτηση των φυσικών αναγκών απαιτούνται περισσότερα μέσα και εργαλεία στην διάθεση των ανθρώπων  που θα τους παρέχουν απεριόριστες δυνατότητες καθώς και σμίκρυνσης του χρόνου αλλά και μεγαλύτερη ασφάλεια στην απόκτηση των αναγκαίων αγαθών εξυπηρέτησης των αναγκών τους.
Τα βασικά κλειδιά όπως παρατηρούμε είναι: Οι φυσικές ανάγκες, οι δυνατότητες, τα εργαλεία, ο χρόνος, η ασφάλεια και το θετικό αποτέλεσμα προς ατομική χρήση.
Η πληροφορία λοιπόν που αποσκοπεί να σου δείξει τον ασφαλή δρόμο και να σου παράσχει τις δυνατότητες απόκτησης εργαλείων μέσω των οποίων θα προμηθευτείς τα αγαθά που είναι αναγκαία για να εξυπηρετήσεις τις φυσικές σου ανάγκες, πατάει πάνω στην δημιουργία μιας σύνθεσης επιπλέον αναγκών  που στοχεύει σε δύο αποτελέσματα. Το πρώτο είναι να σου δημιουργεί συνεχώς την επιπλέον ανάγκη αναζήτησης πληροφοριών και το δεύτερο να σου διευρύνει τις «φυσικές» σου ανάγκες ως πραγματικές και αναγκαίες.
Για να εξυπηρετηθεί η πρώτη σου ανάγκη, δηλαδή η αναγκαία γνώσης απόκτησης εφοδίων που θα εξυπηρετήσουν τις φυσικές σου ανάγκες, η πληροφορία  ως εμπόρευμα τιμολογείται σε τιμαριοποιημένες  αυτοτελείς πληροφορίες, οι οποίες αποκτούν ιδιαίτερη χρηστική αξία, σε εξειδικευμένα πεδία, δημιουργώντας μια διαβαθμισμένη πρόσβαση,  και που απευθύνονται κατά’ αρχή στην ολότητα ως γενική εικόνα και κατά περίπτωση ως εργαλείο, με συγκεκριμένη τιμή πώλησης και αγοράς.
Κάθε πληροφορία, αποτελείται από ένα σύνολο δεδομένων, υπαρκτών ή κατασκευασμένων,  τα οποία όμως στο πυρήνα τους κρύβουν μια άλλη πρωταρχική αυτοτελή πληροφορία. Την εντολή.
Ο ιδιοκτήτης της πληροφορίας οφείλει να παροχετεύσει στην αγορά προϊόντων – εμπορευμάτων το δικό του «εμπόρευμα» μέσω μια συγκεκριμένης διαδικασίας δημιουργώντας ένα πλαίσιο επί μέρους πληροφοριών οι οποίες παρέχονται «δωρεάν» στους καταναλωτές – θύματα.
Η διαφήμιση, δηλαδή η προπαγάνδα που στοχεύει την συγκινησιακή πλευρά του εγκεφάλου και στην ενεργοποίηση του συναισθήματος που θα κατευθύνει την λογική, σκοπεύει από την μια να προωθήσει το προς πώληση  εμπόρευμα και από την άλλη να καταστήσει την χρηστικότητα του εμπορεύματος αναγκαία, που χωρίς αυτή διακυβεύεται η ασφάλεια και η φυσική λειτουργία και συνέχεια του εντολέα καθώς δεν υποτάσσει το άτομο στο περιβάλλον μέσα στο οποίο λειτουργεί.
Η διαφήμιση απευθύνεται σε τρεις κατηγορίες ανθρώπων. Η μία που αποτελεί το προπαγανδιστικό εργαλείο του δημιουργού της πληροφορίας, η άλλη του ενδιάμεσου παρόχου και ενδιάμεσου παραγωγού και η τρίτη εκείνων που έχουν συνηθίσει να καταναλώνουν κάθε τι χωρίς να μπορούν να σκεφτούν ούτε την χρηστικότητα ούτε την αναγκαιότητα και απλά έχουν υποκαταστήσει την λογική από την συγκινησιακή πλευρά των αισθήσεων.
Στο τέλος της «ημέρας» τόσο η διαφήμιση όσο και η πληροφορία συγκρίνονται με το κέρδος που επιθυμούσαν από την αρχή και που είναι,   από την μια μεριά το χρηματικό και από την άλλη, την πιο βασική, η διατήρηση και ίσως η αύξηση του μεγέθους της τρίτης κατηγορίας καταναλωτών.
Όσο αυξάνεται ο όγκος της τρίτης κατηγορίας καταναλωτών, τόσο μετατρέπεται η διαφήμιση σε κυρίαρχο εμπόρευμα και τόσο η πληροφορία αποκτά ιδιότητες εργαλείου αύξησης του όγκου της τρίτης κατηγορίας καταναλωτών.
Όσο η λογική υποκαθίσταται  από το θυμικό, όσο δηλαδή στην θέση της λογική, δηλαδή της παραγωγής νου, καταλαμβάνει χώρο η συγκινησιακή κατάσταση λειτουργίας του εγκεφάλου, τόσο η «παραγόμενη» σκέψη μεταβάλλεται σε υποπροϊόν αυτοματοποιημένων ενστίκτων που κατευθύνουν το άτομο ως άβουλο όν στην παραγωγή προαποφασισμένων  κερδών.
Λόγω όμως της υποχώρησης της παραγωγής νου και την κατάληψη του κενού από τις συγκινησιακές λειτουργίες, παρατηρείται μια αποχή της τρίτης αλλά σιγά-σιγά και της δεύτερης κατηγορίας καταναλωτών από την ανάγκη επαφής με τον γραπτό λόγο, ο οποίος σου επιβάλει την επαφή σου με την παραγωγή νου, δηλαδή με την λειτουργία του λογικού.
Η κρίση όμως αυτή δημιουργεί συρρίκνωση της έντυπης προπαγάνδας και την μείωση των κερδών από την πώληση μέσω του γραπτού λόγου της πληροφορίας, η οποία πλέον έχει βρει άλλους δίαυλους αγοροπωλησίας της , που είναι η ροή εικόνων με  συνδρομή  ήχου.
Αυτός ο χώρος αποτελεί προνομιακός χώρος κερδών και παράλληλων αγορών, με κατά σειρά δεύτερο το ραδιόφωνο και στον πάτο του βαρελιού, τις εφημερίδες και τα περιοδικά.
Αλλά εκείνο που δεν πρέπει να ξεχάσουμε είναι πως,  ενώ η αξία χρηστικότητας αποτελούσε τον πυρήνα της πληροφορίας και η πληροφορία πρόσδιδε περισσή αξία στην αναγκαιότητα και την χρηστικότητα του παραγμένου προϊόντος η διαφήμιση στο τέλος κατέλαβε την αξία της πληροφορίας , δηλαδή αντικατέστησε τον πυρήνα της από  το πυρήνα της διαφήμισης που είναι η παραγωγή μυθοπλαστικών καταστάσεων που παρεμβαίνουν ανάμεσα στο άτομο και τις ανάγκες του.
έτσι λοιπόν το παραγόμενο προϊόν στην διαδικασία μετατροπής του σε εμπόρευμα, χάνεις την κυριαρχικής του φυσιογνωμία, δηλαδή τον χρηστικό του πυρήνα, και το αντικαθιστά με το πυρήνα του εμπορεύματος.
Το εμπόρευμα στην διάσπαση του πυρήνα του κατά την διαδικασία προώθησης του, αποχωρίζεται σε κέρδος και εξουσία.
Εδώ λοιπόν συντελείτε και η διαδικασία υποθήκευσης τους ατόμου και της ελευθερίας του στο εμπόρευμα, μιας και το εμπόρευμα επικάθεται επί των αναγκών και των φυσικών καταστάσεων που βιώνει το άτομο.
Δηλαδή ο κάτοχος του προϊόντος κερδίζει όχι μόνο κατά την στιγμή πώλησης του αλλά καθ’ όλη την διάρκεια ζωής του, αφού ως εμπόρευμα ασκεί κατοχική εξουσία επί των αναγκών του ατόμου, και μέσω αυτών, στο ίδιο το άτομο.
Σε υπερθετικό βαθμό αντίστοιχα το ίδιο πραγματώνεται και από την διαφήμιση - προπαγάνδα. Δηλαδή η διαφήμιση στο ανώτερο της επίπεδο ως προπαγάνδα, δεν αποσκοπεί στην στιγμιαία προώθηση ενός προϊόντος ή ενός εμπορεύματος. Αλλά μέσα από τρανταχτές και επιτηδευμένες ψευδολογίες και από ένα σύνολο σημειολογικών παραθέσεων που στο ενενήντα τοις εκατό είναι άχρηστες αλλά επίτηδες προσκολλώμενες, υποβάλουν την σκέψη, την παραγωγή σκέψης και την συνείδηση σε καθεστώς λογοκρισίας και ποδηγέτησης.

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Η Ελλάδα όργανο του ΝΑΤΟ - Η Σούδα έτοιμη για εμπλοκή

Η Ελληνική κυβέρνηση, εμφανίζεται εν μέσω της κρίσης στην Λιβύη, έτοιμη να παρέχει κάθε βοήθεια μέσω της βάσης στην Σούδα προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα σχέδια του ΝΑΤΟ για επέμβαση στην Βόρειο Αφρική.
Οι επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας αναμένουν το «πράσινο φως» από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για έναρξη των Νατοικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Λιβύη με συμμετοχή και της χώρας μας.
Η συμμετοχή της χώρας στις επιχειρήσεις αυτές συνίσταται στα εξής:
- Παραχώρηση χρήσης της ναυτικής και αεροπορικής βάσης της Σούδας σε ΝΑΤΟικές ή αμερικάνικες δυνάμεις, εφόσον μας ζητηθεί
- Συμμετοχή ελληνικών στρατιωτικών ναυτικών δυνάμεων σε περίπτωση ναυτικού αποκλεισμού της Λιβύης.
Η άρνηση από πλευράς της Ιταλίας να χρησιμοποιηθούν οι βάσεις της για επιχειρήσεις στη Λιβύη, καθώς Ιταλία και Λιβύη είχαν υπογράψει το 2008 συνθήκη για απαγόρευση χρήσης του Ιταλικού εδάφους «για οποιαδήποτε εχθρική πράξη εναντίον της Λιβύης»- φέρνει μια ανάσα από τη χώρα μας το αίτημα για χρήση της Βάσης της Σούδας.
Η ελληνική κυβέρνηση, σε περίπτωση που εκδιπλωθεί σχέδιο νατοϊκής ή αμερικάνικης επέμβασης στη Λιβύη είναι σαφές ότι θα παρέχει κάθε δυνατή διευκόλυνση, βάζοντας σε δοκιμασία τις σχέσεις της χώρας με τον αραβομουσουλμανικό κόσμο.
Κι ενώ, η Επικεφαλής του Στειτ Ντιπάρτμεντ κα Χίλαρι Κλίντον προσπαθεί να πείσει την διεθνή κοινότητα ότι δεν προβλέπεται καμία στρατιωτική ενέργεια στη Λιβύη από αμερικάνικα πολεμικά πλοία , οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν το στόλο τους στην περιοχή γύρω από τη Λιβύη και τελούν εν αναμονή της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ, για χρήση της βάσης της Σούδας προκειμένου να αφιχθούν ακόμα περισσότερα πλοία και αεροσκάφη στην περιοχή.
Παράλληλα, αξιωματούχοι της κυβέρνησης Ομπάμα δηλώνουν ότι εξετάζουν «δικά τους σχέδια και στρατηγικές» για να πιέσουν τη Λιβύη, μεταξύ των οποίων είναι και η διακοπή των τηλεπικοινωνιών στη χώρα και τρόποι προστασίας προσφύγων, ενώ ταυτόχρονα πιέζουν ΝΑΤΟ και ΕΕ για να επιβληθεί ζώνη αεροπορικού αποκλεισμού στη Λιβύη.
Πηγή: Newpost