ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΗΤΑΝ…

Εδώ και πολύ καιρό, αρκετά χρόνια τώρα αρνούμαι συνειδητά να μετέχω των εκδηλώσεων της μνήμης , ενός κομματιού της ζωής μου, της μνήμης όσων η ζωή σταμάτησε ξαφνικά είτε από μια σφαίρα είτε κάτω από μια ερπύστρια.

Το μόνο που ζω έντονα είναι η θύμηση του τρόμου. Ένα τανκ να βρυχάται και να ξεφυσένει ένα μέτρο  απέναντί μου, μια Κυριακή πρωί, μπροστά στον Ηλεκτρικό Σταθμό στον Πειραιά.

Το μόνο που ξαναζώ στην θύμηση μου είναι το κρύο, η υγρασία, το πήδημα από τα κάγκελα του πολυτεχνείου και τον ποδαρόδρομο από την Αθήνα στο Πειραιά στις 1:00 τα μεσάνυχτα.

Το μόνο που θυμάμαι είναι το φόβο των μπάτσων που μου έκαναν κήρυγμα στο Α.Τ.  Καμινίων , τις απειλές, τις σφαλιάρες, την πορτοκαλάδα, την έρευνα στο σπίτι που έμενα.

Το μόνο που θυμάμαι είναι την Ασφάλεια της Θήβας, όταν μια Κυριακή βράδυ μια βδομάδα πριν την εισβολή, τότε που σπουδαστές και φοιτητές κατεβαίναμε και πάλι στην Αθήνα, να μου παίρνουν την σπουδαστική ταυτότητα, να με οδηγούν στο τμήμα και για τρεις μέρες να πηγαίνω για κατηχητικό , καφέ το λέγανε, κάθε πρωί στην Ασφάλεια.

Για το μόνο που σχεδόν είμαι βέβαιος, όσο πρέπει και όσο επιβάλλεται να θυμάμαι ακόμη,  είναι πως η δική μου γενιά, αφού έβαψε μια σημαία , ένα σύμβολο , ένα αγώνα, ένα όνειρο, ένα θέλω, μια ελπίδα  με το πιο καθαρό αίμα της, το αίμα της νιότης μας,  πρόδωσε τα σύμβολα, τα όνειρα, τους αγώνες, τον λαό, την πατρίδα μας.

Κάποιοι από αυτούς, κάποιοι της πρωτοπορίας,  φιγουράρουν σήμερα, όπως το έκαναν και χθες, ως άλλοι νεοφασίστες γαρ,  καβαλαρέοι και αφεντικά σε υπουργικούς κατοχικούς θώκους, πάνω στις πλάτες μας υπηρετώντας την κληρονομιά της χούντας των συνταγματαρχών βαπτίζοντάς της Δημοκρατία.  

Φορούν την χλαμύδα του Έξαρχου του Δ’ Ράιχ και παριστάνουν τους Πατριώτες, τους Σωτήρες, τους Έλληνες.

Αυτή την σημαία, την ποτισμένη με τίμιο και ελεύθερο και καθαρό αίμα, που χτες την απήγαγαν οι φοιτητές της ΠΑΣΠ, είναι η δική μας σημαία, η σημαία της γενιάς μου, η σημαία που πρόδωσε η γενιά μου.

Η Νέα γενιά αν θέλει να την τιμήσει, ας μην την σέρνει στους δρόμους σαν μουσειακό σύμβολο μιας άλλης εποχής,  μα να γεννήσει την δική της σημαία. Αυτή την σημαία που σήμερα και πάλι έχουμε ανάγκη. Να σταθεί μπροστά στις κατοχικές δυνάμεις, μπροστά στην Γερμανοκίνητη Χούντα , στην Χούντα του ευρό, στην  Χούντα των αγορών, στην Χούντα μιας συμμορίας δοσίλογων και προδοτών, να πει το δικό της ΟΧΙ , να φωνάξει για το δικό της όνειρο, να καλέσει και πάλι το Λαό να εξεγερθεί, να σταθεί δίπλα της, να ζητήσει συγνώμη και να αγωνιστεί μαζί της. Να αποτινάξει την Κομματοκρατία, να αποτινάξει την χρηματοκρατία, την βαρβαρότητα του Ευρωπαϊκού Νέο-Ιμπεριαλισμού, μα και να προσέξει.

Να προσέξει για κάτι σκουλήκια, για κάτι τυμβωρύχους, για κάτι δίποδα ερπετά, που ντύνονται με ρούχα επαναστάτη, με ρούχα αγωνιστή, με ρούχα μπροστάρη, με ρούχα ηγέτη, με ρούχα Έλληνα.

Εμείς δεν είχαμε ούτε την εμπειρία ούτε την κρίση ούτε την γνώση της ελευθερίας.

Τώρα που ξέρουμε, τώρα που μπορούμε ξανά, η νεολαία μπορεί να σηκώσει το λάβαρο της αντίστασης ξανά, το λάβαρο της ελευθερίας, το λάβαρο της αξιοσύνης, το λάβαρο του αγώνα, το λάβαρο του αίματος. Του καθαρού κόκκινου αίματος που τρέμουν οι δοσίλογοι, που τρέμουν οι προδότες, που τρέμουν οι φασίστες.

Αυτό το παρόν ανήκει στους νέους για να μπορέσουν πάνω του να κτίσουν το δικό τους αύριο.

Αυτό το παρόν οφείλουν να διεκδικήσουν.

Το δικό μας μέλλον, το δικό τους παρόν, είναι χρήσιμο για να μην κάνουν τα ίδια λάθη. Να μην αφήσουν το μέλλον τους να το διαχειριστούν άλλοι.

Χωρίς ένα δικό τους παρόν, χωρίς την δική τους σημαία, χωρίς το δικό τους αίμα,  δεν θα έχουν κανένα μέλλον μα και καμιά μνήμη.

Η ιστορία γράφεται από αυτού που την δημιουργούν. Όχι από αυτούς που την αφηγούνται.

Η ιστορία μας ψάχνει σήμερα να βρει τον δημιουργό της, να βρει τον  πατέρα της, ψάχνει σήμερα να βρει τον αδελφό της, ψάχνει σήμερα να βρει τον φίλο της, ψάχνει σήμερα να βρει τον εραστή της. Μα δεν τον ψάχνει στην δικά μου γενιά.

Τι θα γίνει λοιπόν. Ως πότε θα σέρνεται την δική μας ιστορία στους δρόμους;

Πότε θα αρχίσετε να υφαίνετε την δική σας σημαία; Την δική σας ιστορία;  

Αυτό είναι το μήνυμα της εξέγερση των Φοιτητών, των σπουδαστών, των εργατών του ’73 στο Πολυτεχνείο.

Αυτό ήταν το μήνυμα της 17^ης Νοέμβρη 1973.

Βαγγέλης Κωνσταντίνου

Υπό το πρίσμα της Βαρβαρότητας του Γερμανικού Ιμπεριαλισμού

Μέχρι σήμερα τόσο με πολιτικούς όρους όσο και με οικονομικούς, πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν είτε την παραμονή της χώρας στο ευρό και στις πολιτικές στήριξης του, είτε την έξοδο από το ευρό και τις πολιτικές του και την επαναφορά της στο εθνικό νόμισμα.

Μέχρι σήμερα όμως δεν έχουν λυθεί βασικά προβλήματα όπως,  το πώς περιγράφεται, πως ορίζεται και ποιος ορίζει το κοινό καλό, το κοινό συμφέρον.

Όπως ακόμα, τι είναι το κοινό συμφέρον.

Πάλι μέχρι σήμερα, κάτι που θα έχει αρκετή διάρκεια ακόμη, δεν έχει απαντηθεί με  σαφήνεια αν το κοινό συμφέρον είναι και κοινωνικό ή μονοδιάστατα κοινωνικό.

Επομένως στο ερώτημα αν πρέπει να οδηγήσουμε την χώρα εκτός ευροζώνης   ( το γράφο με όμικρον, γιατί το «ευρό» δεν προσδιορίζει γεωγραφικά όρια αλλά προσδιορίζει την «ζώνη» ως νομισματικό χώρο) η απάντηση μπορεί να δοθεί από την Κοινωνία, εφ’ όσο η κοινωνία προσδιόρισε πως το κοινό καλό ή το κοινό συμφέρον είναι Κοινωνικό αγαθό ή εργαλείο που υπόκειται σε Κοινωνικό έλεγχο και κοινωνική υποταγή.

Η απάντηση όμως μπορεί να δοθεί και από την Ανώτατη Πολιτική και Οικονομική τάξη συμφερόντων, μέσα από την «αυθαιρεσία» της, αυθαιρεσία που της έχει παραχωρηθεί εξ αιτίας της κακής και της, με δόλο, χρησιμοποίησης μέρους των συμβόλων της Δημοκρατίας ως Πολίτευμα το οποίο ορίζεται από αυτούς, Δημοκρατία.

Υπάρχει όμως ένα κοινό πρόβλημα, ίσως κοινό μυστικό, πως και στις δύο περιπτώσεις η έλλειψη εργαλείων και η ύπαρξη σκοτεινών σημείων μπορεί να δώσει πλήθος απαντήσεων, τα οποία εν πολλοίς βασίζονται σε τόσα σενάρια όσα τα εργαλεία και οι πληροφορίες που λείπουν.

Με την δημόσια επιστολή μου αυτή, με την οποία κοινοποιώ βασικές θέσεις- ενστάσεις του Michael Schlecht, μέλους της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής και επικεφαλής οικονομολόγος Κοινοβουλευτικής Ομάδας, προσφέρω μια σειρά εργαλείων και πληροφοριών ώστε να συμπληρωθεί ο προβληματισμός που αναπτύσσεται σχετικά με την στήριξη του ευρό και την έξοδο της Ελλάδας ή όχι, από την ευροζώνη.  

Όσο πιο πολλές πληροφορίες έχουμε υπόψη μας τόσο πιο ασφαλή συμπεράσματα εξάγουμε.

O Michael Schlecht ( Μιχαήλ Λέτ) μας πληροφορεί ότι, « με την θέσπιση του ευρό, οι ανισορροπίες του εμπορικού ισοζυγίου αυξήθηκαν εξαιρετικά. Η σημαντικότερη παράμετρος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών είναι τα αγαθά, και ακολουθούν οι υπηρεσίες και οι τρέχουσες μεταβιβάσεις. Μια χώρα με πλεονασματικό ισοζύγιο συσσωρεύει απαιτήσεις στο εξωτερικό. Μια χώρα με ελλείμματα είναι υπόχρεη στο εξωτερικό»

                                                             

Θα πρέπει εδώ να σταθούμε σε κάτι σημαντικό της πιο πρόσφατης ιστορίας μας.

Η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ που την ακολούθησε το πρόγραμμα ΜΟΠ, η Κοινή Αγροτική  Πολιτική, τα προγράμματα στήριξης, συμφωνήθηκε και οδήγησε την χώρα στην απεξάρτησή της από τα εγχώρια παραγόμενα προϊόντα,  αυξάνοντας έτσι την εξάρτησή της από εισαγόμενα αντίστοιχα και επιπλέον από συνοδευτικά υπηρεσιών και οπλικών συστημάτων  που μάλλον ήταν άχρηστα, εκτοπίζοντας παράλληλα την χώρα από τις Διεθνείς αγορές και οδηγώντας την στην όλο και αυξανόμενη έλλειψη εισροών συναλλάγματος.

Απεναντίας, η χώρα ξόδευε περισσότερα για εισαγωγές από ότι εισέπραττε από εξαγωγές. Είναι αυτό το περίφημο που ακούμε ως κατηγορία εναντίων μας : « Μάθαμε να ξοδεύουμε περισσότερα από όσα παράγουμε».

 Στο πίνακα παρακάτω βλέπουμε τις μεγάλες ανισότητες σε σύντομο χρόνο:

Η Γερμανία καταγράφει θετικό ισοζύγιο της τάξης του +41% ( + 1021 δις ε.)

Την ίδια στιγμή που η Ιρλανδία πέφτει στο -26% ( -41 δις ε.), η Ισπανία στο -58% ( -615 δις ε.), η Ελλάδα στο -91% ( -209 δις ε.) και η Πορτογαλία στο -98%  ( - 168 δις ε.).

Ας δούμε όμως την αύξηση του Δημόσιου χρέους  ( Δ.Χ. σε δις ευρό)  σε σχέση με το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν ( ΑΕΠ σε δις ευρό)

Πηγή: ΔΝΤ, eurostat :

Από το 2006 που το Δ.Χ. σε δις  ε. ήταν της τάξης των 224 δις  το ΑΕΠ ήταν στα 210 δις . Το 2007 το Δ.Χ. ανήλθε στα 239 δις και το ΑΕΠ στα 226 δις. Το 2008 το Δ.Χ. ανήλθε στα 262 δις. Και το ΑΕΠ στα 237 δις. Το 2009 το Δ.Χ. ανήλθε στα 299 δις. Και το ΑΕΠ  έπεσε στα 235 δις.

Τώρα, και εδώ έχει ιδιαίτερη αξία, η απαρχή της δανειακής σύμβασης  το 2010, οδήγησε το Δημόσιο Χρέος στα 329δις ρίχνοντας το ΑΕΠ στα 230 δις. Το 2011 υπολογίζεται ότι θα κλείσει με Δ.Χ. στα 260δις και το ΑΕΠ στο 232 δις. Για το 2012 υπολογίζεται ότι το Δ.Χ. θα σκαρφαλώσει στα 380 δις και το ΑΕΠ θα πέσει στα 221 δις.

Μπορούμε να εξάγουμε το συμπέρασμα, πως όσο η χώρα δανείζεται από τους μηχανισμούς στήριξης τόσο αδυνατίζει το ΑΕΠ και άλλο τόσο απομακρύνεται από την δυνατότητα να ξανά- αποκτήσει θετική δυναμική. 

Μια άλλη χρήσιμη παραδοχή με πηγή την eurostat.

Από την θέσπιση του ευρό, η Ελληνική Βιομηχανική παραγωγή έχει μειωθεί κατά 22%. Η σύντομη άνθηση μεταξύ των ετών 2006 – 2007, οφείλεται στην διεύρυνση εξ ανατολών της Ε.Ε.. 

Στο ίδιο όμως διάστημα το αθροιστικό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε. ( Πίνακας: Ελληνική Πτωτική πορεία)

Ο Nouriel Roubini, καθηγητής οικονομικών στο Stern School of Business της Νέας Υόρκης, στις 15 Μάρτη του 2010, στην εφημερίδα Handelsblatt  ορίζει αυτό που και άλλοι οικονομολόγοι ονομάζουν το «παράδοξο της Φειδούς» παρατηρώντας την ανισορροπία ανάμεσα στην αύξηση του Δ.Χ. που παράγεται από την χρηματοπιστωτική βοήθεια  και την επιδείνωση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, την στιγμή μάλιστα που προικοδοτούνται με περικοπές δικαιωμάτων, αύξηση φόρων και μείωση μισθών. « Η σκληρότερη λιτότητα, λέει ο Roubini, οδηγεί στο παράδοξο της Φειδούς». 

Η Ελλάδα, περιόρισε το αναπροσαρμοσμένο από τις κυκλικές διακυμάνσεις έλλειμμα της κατά 7,5%, επιβάλλοντας σκλρές περικοπές δαπανών εφαρμόζοντας την «σκληρότερη δημοσιονομική προσαρμογή» σύμφωνα με την Berenberg Bank, κάτι που στα επίπεδα της Γερμανίας θα ισοδυναμούσε με διαγραφή ολόκληρου του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, ύψους 300 δις. ε.   

Έτσι το επίπεδο χρέους, δηλαδή ο λόγος του χρέους προς το ακαθάριστο εθνικό προϊόν, να αυξάνεται από το 110% σχεδόν στο 160%  μέσα στο 2011.

Ας δούμε τώρα το ζήτημα, ανεργία, μισθοί, απολύσεις στον Ιδιωτικό και απολύσεις στο Δημόσιο τομέα, σε συνάρτηση με τα 3δις που πρέπει να εξασφαλίσει για την χρηματοδότηση των προϋπολογισμών η χώρα του διαστήματος 2012 -2013.

Θα πρέπει να έχουμε υπόψη τις δεσμεύσεις της Κυβέρνησης για το διάστημα 2011 -2015 για την εκχώρηση του Δημόσιου πλούτου της χώρας ύψους 83 δις. ευρό.

Δηλαδή για ένα κομμάτι ψωμί, κατά προτίμηση Γερμανικό, η Ελλάδα θα χάσει τα πλεονεκτήματα της έναντι 83 δις ευρό.

«Ήδη, πριν ξεσπάσει η κρίση η Ελλάδα ήταν χώρα με την μεγαλύτερη μισθολογική ανισότητα στην ΕΕ των 25. Το μισθολογικό επίπεδο της χώρας αντιστοιχούσε στο 75% του μέσου όρου της ευροζώνης, το ένα τέταρτο των απασχολουμένων αμειβόταν με λιγότερα από 750 ευρό το μην, ο Έλληνα δάσκαλος με 15ετή θητεία αμειβόταν κατά 40% λιγότερο από τον αντίστοιχό του Γερμανό συνάδελφο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της eurostat, το 20% των Ελλήνων βρισκόταν στο όρια της φτώχειας και το ένα τέταρτο του πληθυσμού διαβιούσε σε συνωστισμένες κατοικίες».

Ήδη το ποσοστό της ανεργίας με τα επίσημα στοιχεία βρίσκεται στο 20% ενώ το πραγματικό έχει ξεπεράσει το 28%

Στους νέους το αντίστοιχο ποσοστό έχει φτάσει στο 43%.

Πρέπει να προσέξουμε εδώ πως ένα μέρος της φοροκρατικής καταιγίδας προσπαθεί να μειώσει το έλλειμμα εσόδων λόγω απωλειών από την αύξηση της ανεργίας και της δραστικής μείωσης των μισθών.

Το κράτος είναι, παράλληλα με την οικονομική υποστήριξη από την Τρόικα, υποχρεωμένο να δανείζεται για να ισοφαρίσει το κόστος ( απώλεια εσόδων) της ανεργίας, ασκώντας παράλληλα προστατευτισμό στους επιχειρηματίες οι οποίοι ενώ συνεισφέρουν στην επιδείνωση, λόγω συνεχών απολύσεων και κατάργηση θέσεων, των εσόδων του κράτους ταυτοχρόνως οδηγούν την χώρα σε διόγκωση του εξωτερικού χρέους.

Οι μισθοί στον δημόσιο τομέα θα περισταλούν κατά 800 εκ. ευρό μέχρι το τέλος του 2011 και κατά 660 εκ. ευρό, το 2012. Ο μέσος μισθός θα μειωθεί κατά 17%. ( Οι  Ελληνικές προβλέψεις μιλούν για 40%).

Για την αποκομιδή των 3δις, θα σημειωθούν επιπλέον δραστικές περικοπές σε σχολεία, Πανεπιστήμια, γενικές κοινωνικές δαπάνες, νοσοκομεία, συντάξεις κλπ.

Θα πρέπει ακόμα να προσέξουμε πως τόσο η επίσπευση όσο και η μεθοδολογία αποκρατικοποιήσεων επαναφέρει αυτό που προηγήθηκε κατά την «εισβολή» της Δυτικής Γερμανίας στην Ανατολική μετά το γκρέμισμα του τείχους.

Το Δυτικό Γερμανικό κεφάλαιο προχώρησε σε μια φτηνού κόστους εξαγορά των επιχειρήσεων της Ανατολικής Γερμανίας που κατόπιν τις έκλεισε.

Αυτό είναι και το επόμενο βήμα. Ο φόβος, που μάλλον θα επαληθευθεί π.χ. για την ΔΕΗ με δεδομένη την μονοπωλιακή εκμετάλλευση της κατοχικής «επένδυσης»  Ήλιος, είναι βάσιμος  σε σχέση με όσα προηγήθηκαν της Ανατολικής Γερμανίας, ώστε να υποχρεωθεί η Ελλάδα, μετά την καταστροφή της ενδογενής παραγωγή πρώτων υλών και τροφίμων, να οδηγηθεί σε πλήρη ενεργειακή εξάρτηση από την Γερμανία και το Ελληνικό ήλιο που θα έχει περάσει στην ιδιοκτησία των Γερμανικών συμφερόντων.

Μιλάμε για το μοντέλο Treuhand, το οποίο υποστήριξε και ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος Sigmar Gabriel.  

Ας δούμε τώρα πως δημιουργήθηκε και που πάτησε η βαρβαρότητα του Γερμανικού Ιμπεριαλισμού, εναντίον των οικονομιών των χωρών της περιφέρειας της ευροζώνης.  

Σύμφωνα με τον Michael Schlecht  « Δομικά, η κρίση του ευρώ οφείλεται στο γερμανικό μισθολογικό ντάμπινγκ, το οποίο καθιστά τα γερμανικά αγαθά φθηνότερα, αυξάνοντας τον  τζίρο στο εξωτερικό.

Έτσι η Γερμανία καταγράφει από το 2000 πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που υπερβαίνει το 1 τρις ε. την ίδια ακριβώς περίοδο που η συσσώρευση ελλειμμάτων στην Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία και Ελλάδα, επιβαρύνει το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών κατά 1 τρις. ε …..».

«….από την έναρξη της νέας χιλιετίας μέχρι σήμερα η αύξηση των μισθών στην Γερμανία περιορίζονται στο 6% όταν στις αντίστοιχες  χώρες αυτό διαμορφώνεται στο 27%».

Μια προφανή αντίδραση προς την επιθετικότητα του Γερμανικού Κεφαλαίου από τις παραπάνω χώρες θα ήταν η υποτίμηση των νομισμάτων τους.

Στην οικογένεια του ευρώ η μόνη δυνατή υποτίμηση είναι το μέγεθος της απασχόλησης, η αύξηση του εξωτερικού δανεισμού,   η μείωση των κοινωνικών παροχών, η μείωση των μισθών και των συντάξεων.

Η επιδείνωση της οικονομίας αυτών των χωρών από την επιθετικότητα του Γερμανικού κεφαλαίου, οφείλεται όπως στην δική μας περίπτωση και στις συμφωνίες είτε για την απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων, είτε μέσω της κοινής αγροτικής πολιτικής είτε μέσω άλλων συμφωνιών, όπως η αυστηρότητα στην δημοσιονομική πειθαρχία.

Θα πρέπει να θυμηθούμε πως « με την εισαγωγή του ευρώ το 1999, το κοινοτικό νόμισμα διασφάλισε στις ελληνικές επιχειρήσεις ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης, και η Ελλάδα λειτουργούσε ως εφαλτήριο για τις δυτικοευρωπαϊκές επιχειρήσεις στις αγορές της νοτιοανατολικής Ευρώπης» αφού η Ελλάδα είχε διεισδύσει σε αυτές τις αγορές και με εξαγορά κρατικών επιχειρήσεων, όπως οι τηλεπικοινωνίες.

Έτσι οι ελληνικές επιχειρήσεις έπαιξαν τον δρόμο διευκόλυνσης στην διείσδυση των δυτικοευρωπαϊκών κεφαλαίων στις ανατολικοευρωπαϊκές αγορές. 

Από το 2000 έως το 2007 ενώ η Ελληνική οικονομία πραγματοποιεί πραγματική αύξηση στο 4,3%, όμως το δημόσιο χρέος αυξάνεται παράλληλα προς τις οικονομικές επιδόσεις.

«Το 2009, ένα χρόνο μετά την κορύφωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης και της κατάρρευσης της Lehman Brothers, η ελληνική  οικονομία είχε ή αρχίσει να συρρικνώνεται ….. με έμφαση στα ελλείμματα των τρεχουσών συναλλαγών , τα οποία μέσα στην ευρωζώνη κατέγραφαν σε τακτική βάση αρνητικά ρεκόρ ως προς τις οικονομικές επιδόσεις».

Επί της συναλλαγματικής ισοτιμίας ευρώ-δολαρίου.

«Το γερμανικό ντάμπινγκ των μισθών επηρεάζει έμμεσα την ανταγωνιστικότητα των μελών της ευρωζώνης.

Το γερμανικό πλεόνασμα των εμπορικών συναλλαγών αυξάνει την συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ έναντι των άλλων νομισμάτων και κυρίως του δολαρίου.

Διαμέσου αυτής της οδού το γερμανικό ντάμπινγκ στους μισθούς επιδρά εμμέσως αρνητικά και επί της ελληνικής ανταγωνιστικότητα»

Θυμάστε και θυμόμαστε τις επιθέσεις Μίχαλου και Εκσυγχρονιστικών Σιμητάνθρωπων για πάγωμα μισθών και πάγωμα συλλογικών συμβάσεων.

Παρακάτω, στις «επιπτώσεις στις εμπορευματικές συναλλαγές» θα δούμε τι έγινε στην Γερμανία.

Ο Michael Schlecht  ισχυρίζεται ότι,« Στο διάστημα 2000 – 2008, το γερμανικό πλεόνασμα από τις εξαγωγές προς τις –εκτός ευρωζώνης- χώρες αυξήθηκε κατά 265%.

Το μεγαλύτερο τμήμα της εμπορίας αγαθών εκτός της ευρωζώνης συνεχίζει να διεκπεραιώνεται σε δολάρια. Τα πλεονάσματα οδηγούν σε άνοδο της συναλλαγματικής ισοτιμίας ευρώ-δολαρίου διότι οι γερμανικές επιχειρήσει μετατρέπουν τα δολαριακά έσοδα, από τις εξαγωγές, σε ευρώ.

Θέλουν με άλλα λόγια να πουλήσουν δολάρια και να αγοράσουν ευρώ».

Να μια σημαντική παρατήρηση:

«Όσο πιο ακριβό γινόταν το ευρώ έναντι του δολαρίου τόσο πιο ακριβά γίνονταν τα ελληνικά προϊόντα για τους αγοραστές εκτός ευρωζώνης».

«Στην περίπτωση της Ελλάδας, αυτό απέβη μοιραίο, επειδή η χώρα, ως επί το πλείστον, εξάγει απλά προϊόντα των οποίων η ζήτηση είναι εξαιρετικά επιρρεπής στις αλλαγές των τιμών».

Να μην ξεχνάμε ποτέ πως από την εποχή Α. Παπανδρέου μέχρι και την εποχή Κώστα Καραμανλή, οι πολιτικές του ελληνικού πολιτικού συστήματος καθοδήγησαν την καταστροφή της εγχώρια παραγωγής με αντίτιμο ως λάφυρο την κυβερνητική εξουσία και το μαύρο πολιτικό – μαύρο οικονομικό- χρήμα.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα – και αργότερα με την αθρόα εισαγωγή φτηνού χρήματος- να μην πραγματοποιηθούν επενδύσεις εκσυγχρονισμού και νέας τεχνολογίας στην εγχώρια παραγωγή αλλά να προωθηθούν στο χρηματιστήριο ή σε επενδύσεις εμπορίου και υπηρεσιών. 

Επιπτώσεις στις εμπορευματικές συναλλαγές

« Λίγο μετά την εισαγωγή του ευρώ, το 2000, το μεγαλύτερο ποσοστό του ελλείμματος στο ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών της Ελλάδας οφειλόταν ακόμη στο εμπόριο με την Ιταλία». Στα αμέσως επόμενα χρόνια η Ελλάδα γίνεται όσο καμιά άλλη χώρα επιρρεπής στις εμπορευματικές σχέσεις με την Γερμανία. «Στο διάστημα 2000 – 2008 το έλλειμμα αυξάνεται κατά 2,1 δις. ευρώ με επακόλουθο το εμπόριο με την Γερμανία να ευθύνεται κατά κύριο λόγο για το μεγαλύτερο ποσοστό του ελληνικού ελλείμματος εμπορικών συναλλαγών».

Τα κεφαλαιουχικά αγαθά «αυξάνονται προς την Ελλάδα κατά 22%  ενώ τα γεωργικά και χημικά σε πολλαπλάσιο ποσοστό».

Εν τω μεταξύ στην Γερμανία συμβαίνει το εξής. Με το μισθολογικό ντάμπινγκ καταργούνται οι συλλογικέ συμβάσεις ακόμα και οι επιχειρησιακές. « Η τελευταία συλλογική σύμβαση σε περιφερειακό επίπεδο έληξε το 1996 στην Σαξωνία».

« Εκείνη την εποχή είχε συμφωνηθεί για την κατώτερη μισθολογική κατηγορία στον βιοτεχνικό κλάδο κρέατος αμοιβή σημερινής ισοτιμίας 4,50 ευρώ μεροκάματο. Οι εργαζόμενοι στα κέντρα πάχυνσης ζώων και κοπής και τεμαχισμού κρέατος απασχολούνταν φτηνό εργατικό προσωπικό που εργαζόταν 16 ώρες την ημέρα για μεροκάματα κάτω των 5 ευρώ, όταν τα αντίστοιχα των εταιριών προσωρινής απασχόλησης ήταν στα 7,50 ευρώ». 

Ας μην ξεχνάμε την περιβόητη κοινοτική οδηγία   για τις αμοιβές των εργαζομένων από τρίτες χώρες που εργάζονταν σε κοινοτικές με μεροκάματα της χώρας προέλευσης.

Είναι η οδηγία που χρησιμοποιήθηκε και στην  Ελλάδα σε βάρος των μεταναστών για να εκβιάσουν τους Έλληνες εργαζόμενους στην παραίτηση από τις συλλογικές συμβάσεις.

«Εργάτες από την Ανατολική Ευρώπη μπήκαν στα γερμανικές επιχειρήσεις με σύμβαση έργου για παροχή υπηρεσιών, όπως στην κοπή κρέατος και αλλαντικών. Για τους εργαζόμενους αυτούς ισχύει ο χαμηλός φόρος και οι χαμηλές αμοιβές της χώρας προέλευσής». « Από το 2001 μέχρι σήμερα έχουν καταστραφεί στην Γερμανία 26000 τακτικές ( μόνιμες) θέσεις εργασίας».

 Αντιλαμβανόμαστε τώρα ότι με τόσο χαμηλές μισθολογικές σχέσεις εργασίας καθώς και με υψηλές επενδύσεις νέας τεχνολογίας τα παραγόμενα στην Γερμανία γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα έχουν την  απεριόριστη δύναμη να εκτοπίζουν τα αντίστοιχα στις χώρες προώθησης.

«Από το 1995 έως το 2007 η παραγωγή πουλερικών διπλασιάσθηκε στην Γερμανία, στο επίπεδο του 1,3 εκατομμύρια τόνους. Στα σύγχρονα σφαγεία πουλερικών γίνεται επεξεργασία ενός εκατομμυρίου ζώων σε προϊόντα κρέατος την εβδομάδα».

Η μεγάλη ιδέα της Γερμανικής βαρβαρότητας του Δ’ Ράιχ, είναι η δημιουργία μιας αντίστοιχης υπερδύναμης στην Ευρώπη όπως οι ΗΠΑ και μια περιφερειακή ευροζώνη Ευρωπαϊκής Λατινικής Αμερικής.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η σημερινή κατάσταση στην χώρα μας χρηματοδοτήθηκε με φθηνό χρήμα σε επιχειρήσεις και σε δημιουργία μεγάλων ελλειμμάτων στις εμπορευματικές σχέσεις, με διόγκωση του εξωτερικού χρέους και μέσα από μυστικές συμφωνίες της ελίτ της Βιομηχανικής, Επιχειρηματικής,  Εφοπλιστικής Τάξης και του Πολιτικού Προσωπικού  ( ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ) και συνεχίζονται οι πολιτικές στήριξης της Γερμανικής Ιμπεριαλιστικής Βαρβαρότητας με την στήριξη του ευρό και της Ευρωδουλικής προοπτικής της Χώρας.

Τέλος «στο διάστημα 2000 με 2008 το ποσοστό του παραδοσιακού Γερμανικού εξαγωγικού τομέα – μηχανήματα και οχήματα- επι του πλεονάσματος του εμπορικού ισοζυγίου έναντι της Ελλάδας μειώθηκε αισθητά κατά σχεδόν 25%, Συγχρόνως αυξήθηκε το μερίδιο των τροφίμων και των ποτών καθώς και των παραγόμενων προϊόντων κατά 20%» εκτοπίζοντας τα Ελληνικά παραγόμενα προϊόντα σε βαθμό που να ισχυρίζεται στις 13 Σεπτέμβρη η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, ότι «αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ θα αντιμετωπίσει δυσκολίες στις εισαγωγές και ελλείψεις τροφίμων».

Αυτή είναι η Πολιτική της καταστροφής της χώρας μας, των δύο μεγάλων κομμάτων και των σημερινών τους εξαπτέρυγων  που οδήγησα την χώρα μας στο σφαγείο της Ιμπεριαλιστικής Βαρβαρότητας της Γερμανίας, το γνωστό Δ’ Ράιχ.΄

Δεύτερο συμπέρασμα είναι, πως όσο η χώρα μας ενσωματώνεται σε αποικιακό δορυφόρο της Γερμανικής βαρβαρότητας, τόσο οδηγείται σε στραγγαλισμό και οικονομικό αποκλεισμό.

Τρίτο συμπέρασμα, οι προπαγανδιστές της υποστήριξης του ευρό υπηρετούν την Ιμπεριαλιστική Γερμανική Βαρβαρότητα και την μόνιμη υποδούλωση της χώρας στο Δ΄ Ράιχ. 

Το ΠΑΣΟΚ σε αναζήτηση νέου Ηγεμόνα.

Μετά από μια περίοδο σφετερισμού της ψήφου των μελών του ΠΑΣΟΚ, της ψήφου του Ελληνικού Λαού, ο εκπαιδευμένος και στρατολογημένος από τις ΗΠΑ σε ρόλο Προέδρου της Σοσιαλι(η)στικής Διεθνούς, που ανάλαβε ηγεμόνας του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός των δοσίλογων , αφού κατάστρεψε την χώρα μας και την χώρα που κυβέρνησαν ο παππούς και ο πατέρας του, αφού την παράδωσε λάφυρο των Τραπεζιτών και υποχείριο της Μέρκελ, σήμερα τελείωσε και ως επιβήτορας και ως εκπορνευτής του λαού του ΠΑΣΟΚ, κατηγοριοποιώντας το ως μειοδοτικό  και προδοτικό κόμμα. 

Το ΠΑΣΟΚ από σήμερα αναζητά μέσα στα ίδια σκουπίδια του Συστήματος και της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, που αποτελούν την ίδια φάρα των επιβητόρων και εκπορνευτών του,  τον νέο του ηγέτη που θα το οδηγήσει στην ολοκλήρωσή του, σε ένα νέου διεθνούς τύπου Εθνικοσοσιαλιστικό πόλο υποταγής και δουλείας των μελών του φιλοδοξώντας να επαναλάβει το μεγάλο "πήδημα", την «σωτηρία» της χώρας και της προστασίας της από τον εσωτερικό της εχθρό, που είναι ο λαό της. 

Σε αυτό το "σωτήριο πήδημα" αναμέτρησης του ( το ΠΑΣΟΚ) με τον κοινό τους εχθρό, τον Ελληνικό λαό, βρέθηκε συμμαχώντας σε μια  κοινή προσπάθεια, με την υπηρεσία του στις αγορές και το Ευρωπαϊκό Ιμπεριαλισμό της Μέρκελ,  αλλά και για το κτίσιμο μια καινούργιας γενιάς "πατριωτισμού",  με τους ήμερους "νεοπατριώτες" του Συστήματος, τον Σαμαρά, τον Καρατζαφέρης και του παρατρεχάμενους τους, Κουβέλη και Ντόρα (ψευδώνυμο : Μπακογιάννη) 

Από την πρώτη μεγάλη ήττα ενός λαού που δεν του επέτρεψαν με δικούς όρους να ξανακτίσει αυτήν την χώρα και τον οδήγησαν στο σφαγείο της κομματοκρατίας που διαδέχθηκε της Χούντα των Συνταγματαρχών, αφού τον υπέταξαν   στον χλευασμό της Δημοκρατίας, στον χλευασμό της ατομικότητας, στον χλευασμό της κοινωνίας και της συλλογικότητας, αφού ποδηγέτησαν και εξαθλίωσαν τα σύμβολά του, αφού τον υπέβαλαν, ως εργαζόμενους και συνδικάτα,  στην  αλαζονεία της προσωποκρατίας  ( Παπανδρεϊσμός, Καραμανλισμός, Μητσοτακισμός ), αφού τον κατέστησαν συνένοχο στην καταστροφή της χώρας, το οδήγησαν στο σφαγείο του Ευρωπαϊκού Ιμπεριαλισμού, των αγορών, του νομίσματος κατοχής και του Νέου Πατριωτισμού, όπως αυτός περιγράφεται και εξειδικεύεται  από τους δοσίλογους και Εθνικούς μειοδότες. 

Σήμερα η Βουλή ( ο θερινός καφενές του Όθωνα) που ξέπεσε σε κυνοτροφείο μεσαζόντων τοκογλύφων σαλταδόρων πολιτικομανών και ψυχοπαιδιών της Aνώτατης Tάξης των οικονομικών συμφερόντων αθώωσε επιβραβεύοντας τον συνένοχο του Σημίτη, τρόφιμο της Μέρκελ και του ΔΝΤ κ. Παπαδήμο.

Απέναντι σε όλα αυτά έχουμε έναν Λαό να βιώνει την ασφάλεια της δουλείας του στην σκιά της ελευθερίας των αφεντικών και δυναστών του. 

Ένα λαό που βιώνει την ασφάλεια του στην σκιά των κατοχικών δυνάμεων, των γνωστών μας ως Ευρό, ως Ε.Ε., ως ΔΝΤ, ως Αγορές, ως ΠΑΣΟΚ , ως Νέα Δημοκρατία, ως ΛΑ.Ο.Σ., ως μισθό ή σύνταξη. 

Ένα λαό που όταν στρέφει το βλέμμα του 'Αριστερά" βλέπει τα συντρίμμια ενός ονείρου που τον εκδικείται για την ύπαρξή του. 

Την ύπαρξή του ως Λαός και την ύπαρξή της Αριστερά ως "Αριστερά". 

Αν συναντήσετε πουθενά την Ελευθερία κρυφτείτε,  γιατί θέλει πολύ αίμα και πολλές θυσίες για να στεριώσει!!! 

Η έξοδος από το ευρό αποτελεί πατριωτική πράξη

 

Αρκετά με την τρομοκρατία εναντίον της ανάκτησης της Εθνικής κυριαρχίας και της απελευθέρωσης του Λαού από το κατοχικό νόμισμα των ισχυρών. Του ευρό. 
Το νόμισμα των ισχυρών δηλώνει την δύναμη και την κατοχική εξουσία πάνω στους Λαούς, που γεμίζει   τα θησαυροφυλάκια τους με πλούτη και υπεροχή.
Πατριωτισμός σημαίνει πως η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να ζει με ένα μάτι ή με ένα πόδι.

Πατριωτισμός για το λαό, σημαίνει μια γη που καλλιεργεί και τρέφεται, μια θάλασσα που ψαρεύει και κάνει τα μπάνια του, ένα δάσος που του δίνει καθαρό αέρα, την βοσκή για τα ζωντανά του, τα ξύλα για το τζάκι, ένα βουνό που από τα σωθικά του χτίζει το σπίτι του, ένα ήλιο που μας ζεσταίνει, πους μας δίνει δωρεάν ενέργεια που μας κρατά αισιόδοξους και ευδιάθετους. 

Πατριωτισμός για το λαό σημαίνει ένα σχολείο, μια αξιοπρεπή δουλειά, ένα κεραμίδι στο κεφάλι μας, ένα νοσοκομείο για την υγειά μας.

Πατριωτισμός για το λαό σημαίνει η σημαία μας, το νόμισμά μας, η ελευθερία μας, η αξιοπρέπεια μας και ένα Πολίτευμα δικαιοσύνης ισότητας ελευθερίας και εθνική ανεξαρτησία.

Πατριωτισμός για την οικονομική ελίτ, για την Ανώτατη Τάξη των οικονομικών και πολιτικών συμμοριών, είναι το χρήμα και το κέρδος.

Όποιο χρήμα, όποιο νόμισμα τους δημιουργεί μεγαλύτερη εξουσία και μεγαλύτερη δύναμη αυτό γι' αυτούς είναι η Πατρίδα.

Η δική μας πατρίδα δεν είναι η δική τους.
Η δική μας πατρίδα είναι φυλακισμένη στα σεντούκια τους, στα θησαυροφυλάκια τους. 

Η δική τους Πατρίδα, είναι οι αλυσίδες που μας δένουν, οι φόροι για να πλουτίζουν, η ανεργία μας για να μας φτωχαίνουν, η φτώχεια για να μας διασύρουν.

Η δική τους Πατρίδα είναι να μας υποβάλλουν και να μας υποβιβάζουν σε δόλους, σε γρανάζια της μηχανής τους για να γεμίζουν με πλούτη, δύναμη και εξουσία.

Για μας ένα ευρό ( 400 δραχμές σήμερα) έχει αξία μισής τυρόπιτας.
Γι' αυτούς ένα ευρό έχει δύναμη 1000.000. δραχμών ή μιας στρατιάς ανέργων και χιλιάδων στρατευμένων δούλων. 

Με το ΠΑΣΟΚ και την ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ χάσαμε την ελευθερία μας, την αξιοπρέπεια μας, το νόμισμα μας, την ανεξαρτησία μας και η σημαία μας έγινε «πανί που το πήρε ο αέρας».

Πατριωτισμός είναι κάθε πράξη που δεν μας στερεί την ζωή μας, την γη μας, την ανεξαρτησία μας, την ελευθερία μας και δεν βεβηλώνει τους τάφους και το αίμα των προγόνων μας.

Πατρίδα τους είναι οι αγορές. 
Πατρίδα μας είναι ο πλούτος του μόχθου μας που μας τον ληστεύουν.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΗ

Στο σύνθημα «τρομοκρατήστε τους τρομοκράτες» η απάντηση του λαού στις παρελάσεις ήταν αποστομωτική.

Η στόχευση των συμβόλων ενός ένοχου, φαυλοκρατικού, εκφυλιστικού, δουλοκτητικού Πολιτικού Συστήματος , αποθεώθηκε με την εκδίωξη του Πρώτου Συμβόλου από την εξέδρα των επισήμων στην Θεσσαλονίκη.

Τα σύμβολα έπεσαν και ο λαός πρέπει να συγκροτήσει τις δυνάμεις του για τις μεγάλες μάχες, τις μεγάλες ανατροπές τα δικά του Σύμβολα. 

Είναι γνωστό πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν είναι Πρόεδρος του Κράτους, δεν είναι Άρχων του Κράτους, παρά ο Ανώτατος Εκπρόσωπος του Πολιτεύματος.

Ο κ. Παπούλιας υπηρετεί εκείνο το πολίτευμα που εκφράζει, αναγορεύει, υπηρετεί, υποβάλλεται, αντιπροσωπεύει την Κυβέρνηση Παπανδρέου και δια αυτής τα δουλοκτητικά ντόπια και ξένα οικονομικά συμφέροντα. 

Ενός Πολιτεύματος ιδιοκτησία του εκάστοτε Κόμματος που Κυβερνά και μιας Ανώτατης Οικονομικής Τάξης.

Εκείνου του Πολιτεύματος που διαδέχθηκε την Χούντα των Συνταγματαρχών και επέβαλε την Χούντα της Κομματοκρατίας.

Το Πολίτευμα εκείνο, που οι γητευτές του ριζοσπαστικού επαναστατικού φρονήματος ενός λαού που ριζώθηκε , σφυρηλατήθηκε,  διεκδίκησε, απαίτησε, προσπάθησε να δημιουργήσει την Νέα Ελλάδα, το υπέταξαν στην φαυλοκρατία τους, στον εκχυδαϊσμό του πολιτικού λόγου, στον εκχυδαϊσμό των σχέσεων κοινωνίας – κράτους, πολιτών – πολιτικών, πολιτικών – εξουσίας. 

Το Πολίτευμα εκείνο που εκπροσωπεί, ενισχύει και προστατεύει την ανομία των πολιτικών και κάθε μορφής δομημένης εξουσίας, που συντηρεί και αναθρέφει  την παρασιτική φαυλοκρατική οικονομία , που εκποιεί την ατομικότητα και προβάλει τον ατομικισμό, που διασπά την κοινωνία σε οργανωμένες "μη κοινωνίες" αντικρουόμενων συμφερόντων, που υποτάσσει τα δικαιώματα των ατόμων στην κομματική μέγγενη και δι’ αυτής των ατόμων σε κάθε μορφή δουλείας, που εκτοπίζει και απαγορεύει την ελευθερία λόγου ως εργαλείο διαβούλευσης και απόφασης, που νομιμοποιείται από το χρήμα και το κέρδος.

Το Πολίτευμα εκείνο που νομιμοποιεί και νομιμοποιείται ως εξουσία μιας Ανώτερης Τάξης που , ονοματοποιεί, συκοφαντεί, περιγράφει, υποβάλει, επιβάλει, χαρακτηρίζει,  τρομοκρατεί, φυλακίζει, εκτοπίζει κάθε επιθυμία, κάθε επιδίωξη, κάθε διεκδίκηση, κάθε απαίτηση, κάθε δικαίωμα, κάθε νόμο που αντιστέκεται, που αντιπαρατίθεται, που δημιουργεί, που ελευθερώνει την ατομικότητα , που διεκδικεί την ηθική  της ατομικότητας, που διεκδικεί την κοινωνικότητα του κράτους και  την κοινωνικότητα των θεσμών.

Το Πολίτευμα αυτό που συγκροτεί την Ανώτατη Τάξη και συγκροτείται από Αυτή, που τοποθετεί στην πρωτοκαθεδρία του προστατευτισμού και της αναγνώρισης τον οικονομικά ισχυρό, τον πολιτικό υποχείριο, το συμφέρον πατριωτισμό, την προδοσία εθνικό καθήκον, την σημαία πανί που πήρε ο αέρας, τον Πρωθυπουργό ιδιοκτήτη του κράτους, το Κράτος ιδιοκτησία του κόμματος που κυβερνά , τον δοσίλογο πατριώτη και σωτήρα της Πατρίδας και που υποβάλει σε ακρωτηριασμό την παιδεία, την υγεία εμπόρευμα, την εκπαίδευση σε  διαφήμιση προϊόντων  και εργαλείο κέρδους,  την εργασία ευκαιρία, την ανάγκη χρηματιστηριακή αξία, την ανεργία ανάπτυξη, τον εργαζόμενο αναλώσιμο ανταλλακτικό, την νεολαία επικίνδυνη προοπτική, τον συνταξιούχου βαρίδι και την ευημερία του λαού εμπόδιο. 

Το Πολίτευμα αυτό αυτάρεσκα διατείνεται πως ενσαρκώνει την Δημοκρατία, πως είναι Η Δημοκρατία,  ξεπλένοντας  στην κολυμβήθρα  της εξουσία ,   τον Φασισμό και τον ολιγαρχισμό εκείνων που συνθέτουν την Ανώτερη Τάξη.

Αυτό το Πολίτευμα εκδιώχθηκε , με το Σύμβολο του και ως Σύμβολο, από την εξέδρα των επισήμων στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης.

Αυτό το Πολίτευμα εκχυδαΐστηκε στις παρελάσεις όλων των πόλεων.

Αυτό το Πολίτευμα πρέπει να υποτάξουμε.

Αυτό το Πολίτευμα πρέπει να αλλάξουμε.

Είναι αυτό το Πολίτευμα, σε ότι ενσαρκώνει και ότι εκπροσωπεί, που έτρεξαν οι νομιμοποιούμενοι από Αυτό και νομιμοποιούντες Αυτό, να δηλώσουν την υποταγή τους και να στηλιτεύσουν τις πράξεις του λαού που ξεγύμνωσαν , το έτσι και αλλιώς γυμνό,  «Βασιλέα». 

Το κράτος ήταν και θα παραμείνει ΙΔΙΩΤΙΚΟ

Το δημόσιο «θυσιάζεται» για τον Μπόμπολα…

Ἀναρτήθηκε στὶς 7 Ὀκτωβρίου 2011 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

 

 

 

 

 

 

Rate This

Με μια πρωτοφανή απόφαση που γεννά πολλά και σοβαρά ερωτήματα, οι ελληνικές αρχές αρνούνται να εισπράξουν από την ιδιωτική εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» εκατομμύρια ευρώ και μάλιστα προσφεύγουν γι αυτό το λόγο κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής!

Άκουσον – άκουσον, η ελληνική κυβέρνηση παρεμβαίνει υπέρ ιδιωτικής εταιρείας και κατά των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου και ζητά  να ακυρωθεί  απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» καλείται να επιστρέψει 15,4 εκατομμύρια ευρώ στο ελληνικό δημόσιο!

Όπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου με τίτλο «Ελλάδα κατά Επιτροπής» … «Η Ελλάδα ζητά από το Γενικό Δικαστήριο της ακύρωση της αποφάσεως C(2011)1006 τελικό της Επιτροπής, με την οποία κηρύχθηκε ως παράνομη κρατική ενίσχυση η επιδότηση ύψους 15,34 εκατ. ευρώ που χορηγήθηκε από τις ελληνικές αρχές στη μεταλλευτική επιχείρηση Ελληνικός Χρυσός, η οποία συνίστατο σε παραχώρηση της μεταλλευτικής εκμεταλλεύσεως της Κασσάνδρας έναντι τιμής χαμηλότερης της πραγματικής αγοραίας αξίας και στην απαλλαγή από τους φόρους για την πράξη αυτή και με την οποία διατάχθηκε η ανάκτηση του ποσού της επιδοτήσεως, πλέον τόκων».

Επισημαίνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την απόφασή της στις 23 Φεβρουαρίου 2011, ορίζει ότι :

-Η Ελλάδα ανακτά από τον αποδέκτη την ενίσχυση ( ύψους 15,34 εκατ. ευρώ)

- Τα ανακτώμενα ποσά βαρύνονται με τόκο από την ημερομηνία κατά την οποία τέθηκαν στη διάθεση των δικαιούχων μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής τους ανάκτησης.

Και όλα αυτά γιατί μεταξύ άλλων οι ελληνικές αρχές:

-παραχώρησαν την μεταλλευτική εκμετάλλευση της Κασσάνδρας έναντι τιμής χαμηλότερης της πραγματικής αγοραίας αξίας

-απάλλαξαν την εταιρεία από τους φόρους

ΔΗΛΩΣΗ ΣΤΑΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

Η αντίσταση κατά των κατοχικών δυνάμεων ( Κυβέρνηση, Κοινοβούλιο, Πρόεδρος Δημοκρατίας)  που εκπροσωπεί, εκφράζει, υπερασπίζετε και νουθετεί την διασφάλιση των δανειστών της χώρας με όρους υποταγής και πτώχευσης του Ελληνικού Λαού, αλλά και εκποίησης των εδαφών, των υποδομών, των ενεργειακών πηγών, του ορυκτού πλούτου καθώς και της ανεξαρτησίας, ελευθερίας και κυριότητας της χώρας, είναι πράξη που επιβάλλεται τόσο από το σύνταγμα όσο και από την συνείδηση πατριωτισμού των Ελλήνων. 

Πατριωτισμός είναι η υπεράσπιση της κληρονομιάς των πατέρων μας που μας παραδόθηκε με θυσία και αίμα και που οφείλουμε να την παραδώσουμε ακέραια στα παιδιά και στα εγγόνια μας.

Η Πατρίδα βρίσκετε  υπέρ πάντων και η υπεράσπισή της αποτελεί καθήκον που ξεπερνά το Κοινοβούλιο, την Κυβέρνηση, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους θεσμούς του Κράτους, τα οικονομικά ιδιωτικά ή "δημόσια" συμφέροντα, τις δεσμεύσεις από συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς ή τις αναλήψεις υποχρεώσεων προς τρίτους,   που είτε έχουν αναληφθεί με νόμιμο ή μη νόμιμο τρόπο και που ο λαός δεν έχει συνυπογράψει με καθ' οιονδήποτε τρόπο που δεν αμφισβητείται από τον ίδιο τον Λαό.  

Με δεδομένη την σημερινή κατάσταση που με τρόμο, αγωνία, κατάθλιψη, αγανάκτηση και αισθήματος περιφρόνησης  βιώνεται  από το σύνολο του Ελληνικού Λαού,

Με δεδομένο ότι η Κυβέρνηση Παπανδρέου, παραποιώντας την απόφαση του Λαού σφετερίζεται δια της εξουσίας της την Λαϊκή Κυριαρχία και επεξεργάζεται νόμους και διατάξεις με ξένους πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες σε βάρος της κυριαρχία, αυτοτέλειας και εδαφικής, οικονομικής, κοινωνικής ανεξαρτησίας,

Με δεδομένο ότι η Κυβέρνηση Παπανδρέου υπηρετεί με ξεδιάντροπο τρόπο, τα συμφέροντα των ξένων πιστωτών αλλά και το Ελληνικό Τραπεζικό σύστημα, το οποίο μαζί με τους βιομήχανους, εφοπλιστές και άλλους επιχειρηματίες έχουν τεθεί υπό καθεστώς ειδικής προστασίας και αποχής από την συμμετοχή τους στις ανάγκες και τα έσοδα του Κράτους,   

Με δεδομένο ότι κατά παράβαση του Συντάγματος, η Κυβέρνηση Παπανδρέου εφαρμόζει οικονομική τρομοκρατία στους μισθωτούς, συνταξιούχους, ελεύθερους επαγγελματίες καταργώντας την αρχή της αναλογικότητας,

Με δεδομένο ότι η Κυβέρνηση Παπανδρέου, παραβιάζοντας το άρθρο 78 παρα. 2 του Συντάγματος, επαναφορολογεί τα δηλωμένα και φορολογημένα έσοδα του 2010,

Με δεδομένο ότι η Κυβέρνηση Παπανδρέου παραβιάζει τις αρχές της ίσης μεταχείρισης αφού επιβάλει σε καθεστώς έκτακτων εισφορών μόνο τα φυσικά πρόσωπα  ασκώντας προστατευτισμό αποχής στα νομικά που κατέχουν ασυγκρίτως πολύ μεγαλύτερη φοροδοτική ικανότητα,

Με δεδομένη την υπογραφή παραίτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων και εκχώρησης του σε τρίτους όπως περιγράφεται από τα άρθρα του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου,

Με δεδομένο, της δήλωσης του κ. Παπανδρέου προς Γερμανούς Βιομήχανους ότι αδιαφορεί για το αν έχουν ή δεν έχουν νομιμοποίηση από το Ελληνικό Λαό όλες οι πράξεις, αποφάσεις και δεσμεύσεις που έχει προωθήσει και θα προωθήσει στο μέλλον ως Πρωθυπουργός  και ως Κυβέρνησης,

Με δεδομένο ότι έχει πλήρως καταλυθεί η Δημοκρατία  και τα δικαιώματα του λαού, ότι τα αρμόδια δικαστικά όργανα του κράτους, όπως το ΣτΕ , κρίνουν με πολιτικούς όρους και εκτός νομιμότητας τις αντισυνταγματικές και προδήλως συκοφαντικές και μειοδοτικές πράξεις και νόμους της Κυβέρνησης, Συνταγματικές και νόμιμες,

Κάθε Έλληνας και κάθε Ελληνίδα έχει υποχρέωση αντίστασης και επαναφοράς της νομιμότητας και αξιοπρέπειας   του λαού, της χώρας και του πολιτικού συστήματος με πράξεις που δεν θα νομιμοποιούν καθοιονδήποτε τρόπο ή ερμηνεία την Κυβέρνηση των δοσίλογων και εθνικών μειοδοτών.

Η μη εφαρμογή διατάξεων ή νόμων της παρούσας Κυβέρνησης των δοσίλογων αποτελεί υποχρέωση όλων των Ελλήνων και Ελληνίδων κατά την ορθή ερμηνεία  των παραγράφων 3 και 4 του 120 άρθρου του Συντάγματος, της Ε’ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων.